• Bio

    Dit is het onderdeel bio, dus geschreven in de ik-vorm. Een nadeel van ZZP’ers…

    [Let op: verhaal under construction!]

    Computers waren mij in mijn jeugd al niet vreemd. Mijn pa was in de eighties een pionier en schreef codes in BASIC op een Sharp MZ-800 (met cassettebandje, jawel!) en ik ramde rond mijn tiende al urenlang op de fantastische arcade-joystick van de Commodore Amiga 500+. Oh, de nostalgie…

    Sharp MZ-800

    Sharp MZ-800, computermuseum.nl

    Commodore Amiga 500

    Commodore Amiga 500, computermuseum.nl

     

     

     

     

     

     

     

     

     

    In de ninetees werden er ook andere dingen interessant maar ik pielde graag ’s avonds nog met mijn vrouwe trouwe 386 en later 486. Daarna kwam het pentiumtijdperk en kon mijn moeder vaak geen gebruik maken van de telefoon omdat mijn modem druk met Zonnet in gesprek was. Na een zeer onsuccesvolle studie architectuur (foute keuze, ik kwam er gelukkig snel achter…) rolde ik bij mijn vaders bedrijf SuperConnie in dienst.

    SuperConnie-logo
    Het bedrijf SuperConnie Producties BV bestond destijds uit een handjevol mensen waarvan de helft stagiair. Het kwam vaak voor dat stagiairs na hun studie bleven plakken en het team van SuperConnie groeide uit tot een leuke club jonge honden. Tussen alle grappen en grollen door ontwikkelden we software voor de educatieve markt en dan vooral voor het voortgezet onderwijs.

    In deze tijd maakte ik kennis met Macromedia Flash 4.0, destijds echt de enige manier om interactieve multimedia op het web te toveren. SuperConnie werd de leverancier van de grote Nederlandse uitgever Wolters-Noordhoff – tegenwoordig Noordhoff Uitgevers. Het enthousiasme voor onze ‘kunsten’ werd bij de uitgevers onder ander gewekt door een animatie van tandwielen, in elkaar geknutseld door yours truly. Tot op de dag van vandaag schaam ik me er niet voor om ze te laten zien. Ik ga het doen ook. Komen ze, let op: FLASH!

    to be continued…